μελαγχολικός
μελαγχολικός, atrabilious, choleric
Could not find μελαγχολικὰ in Logeion dictionaries.
μελαγχολικὰ feminine accusative dual, feminine nominative dual, feminine vocative dual, neuter accusative plural, neuter nominative plural, neuter vocative plural, feminine nominative singular, feminine vocative singular of μελαγχολικός
μελαγ-χολικός, ή, όν,
- of atrabilious or melancholic temperament, τὰ μ. Hp. Aph. 3.20; οἱ μ. ib. 4.9; opp. πικρόχολος, Id. Acut. 61. Adv. -κῶς Id. Prorrh. 1.14, Coac. 92, etc.
- II atrabilious, impulsive, Pl. R. 573c, Arist. EN 1152a19.
μελαγχολικός, ή, όν :
1 pass. d’un caractère mélancolique, d’humeur sombre, Hpc. Aph. 1249 ; Plat. Rsp. 573c, etc. ||
2 act. qui engendre l’humeur noire, Hpc. Aph. 1248.
Étym. μελαγχολία.
μελαγχολικός, ή, όν, zu schwarzer Galle gehörig, zum Tiefsinn, zur Melancholie geneigt ; Plat. Rep. IX.573c ; Hippocr., Plut. u. a.Sp.
μελαγχολικός, ή, όν
- atrabilious, choleric, Plat. from μελάγχολος