μέτειμι

μέτειμι (εἰμί sum),

• to be among, c. dat. pl., ἄνδρεσσι μετέμμεναι Il. 18.91; ὄφρʼ ἂν ζωοῖσιν μετέω 22.388; οἷς ὁ γέρων μετέῃσιν 3.109; εἰ λαοῖσι μετείη Xenoph. 2.15: abs., οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται no interval of rest will be mine, Il. 2.386.
• • II impers., μέτεστί μοί τινος I have a share in or claim to a thing, Hdt. 1.171, etc.; τί τοῦδε σοὶ μ. πράγματος; A. Eu. 575; κἀμοὶ πόλεως μ. S. OT 630, cf. Ant. 1072, Ar. Av. 1666, 1668; πᾶσι μετεῖναι τῶν ἀρχῶν Arist. Pol. 1292a3: so part. neut. used abs., οὐδὲν μᾶλλον Αἰολεῦσι μετεὸν τῆς χώρης since they had no more share in the land, Hdt. 5.94, cf. Th. 1.28, Pl. Lg. 900e, etc.
  • • 2 sts. the share is added in nom., ὁκόσον δέ μοι μέρος [τῆς γῆς τῆσδε] μετῆν Hdt. 6.107, cf. E. IT 1299, Pl. Prm. 163d; μέτεστι κατὰ τοὺς νόμους πᾶσι τὸ ἴσον (v. ἴσος II.2), Th. 2.37, Foed. ap. eund. 5.47; ἐμοὶ τούτων οὐδὲν μ. Pl. Ap. 19c.
    • 3 with inf. as subj., πᾶσι μέτεστι γινώσκειν Heraclit. 116; τούτῳ τι μετέσται ψεῦδος ἀγαπᾶν . .; will it be part of his nature to love falsehood? Pl. R. 490b, cf. 606b.

μέτειμι (εἶμι ibo), Att. fut. of μετέρχομαι (q. v.); Dor. inf. μετίμεν Foed.Delph.Pell. 2 A 25: impf. μετῄειν: Ep. aor. part. (but v. εἴσομαι II) μετεισάμενος (v. infr.):—

• go between or among, μετεισάμενος κρατερὰς ὄτρυνε φάλαγγας Il. 13.90; μετεισάμενος Τρώων ἐκέδασσε φάλαγγας 17.285.
• • II go after or behind, follow, abs., ἴθʼ, ἐγὼ δὲ μέτειμι 6.341; Ἄρης πόλεμόνδε μέτεισι 13.298; τοῦ μὲν ὑφηγουμένου, τῶν δὲ μετιόντων X. HG 4.5.8, etc.
  • • 2 c. acc., follow, ταὐτὸν ἴχνος Pl. Phdr. 276d.
    • • b go to seek or fetch, go in quest of, μετήϊσαν ἄξοντες Hdt. 3.28; τὸν παῖδα εὗρον οἱ μετιόντες ib. 15; ἐν ᾧ δὲ τούτους μετήϊσαν ib. 19; εἰ γάρ μʼ ἀπώσῃ, . . μέτει πάλιν S. El. 430; μετῇσαν στρώματα Ar. Eq. 605, cf. Ach. 728; μ. τινὰ . . ἐκ . . Id. Pax 274; τὰ ἐπιτήδεια ἐκ Σηστοῦ μετιόντας X. HG 2.1.25: metaph., search after, pursue, τέχνην Pl. Phdr. 263b, Arist. Sens. 436a21; ἑκάστας [τὰς ἀρχὰς] ᾗ πεφύκασιν Id. EN 1098b4; μ. περί τινος Id. Rh.Al. 1432b3, al.; περί τι Id. Metaph. 1044b4; μ. τὸν λόγον Pl. Men. 74d, Sph. 252b: abs., pursue a question, οἱ οὕτω μετιόντες Arist. APo. 91b24, cf. Pl. Smp. 210a, etc.
      • c Trag., pursue with vengeance, εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς [φόνου] τοὺς αἰτίους A. Ch. 273, cf. Ag. 1666 (troch.), S. El. 478 (lyr.); also in Th., τιμωρίαις τοὺς ἀδικοῦντας μ. 4.62; μ. δίκας τινά (δίκας acc. cogn.) execute judgement upon one, A. Eu. 231; τὸν διδάσκαλον δίκην μέτειμι E. Ba. 346; ἄποινα μέτεισι Διόνυσός σε ib. 517.
      • d pursue, go about, δόλῳ μέτειμι . . φόνον Id. Med. 391.
      • e canvass for an office, μ. ὑπατείαν, Lat. ambire consulatum, Plu. Publ. 11; ἀρχήν Id. Cic. 1.
      • f μ. θυσίῃσι [τοὺς ἀνέμους] approach them with sacrifices, Hdt. 7.178: c. acc. et inf., ἕνα ἕκαστον μετῄεσαν μὴ ἐπιτρέπειν besought each one not . ., Th. 8.73; also ἕκαστον μετιόντες ὅπως ἀποστήσωσιν Id. 3.70 (unless ἀ. goes with ἔπρασσον).
  • III pass by, A.R. 2.688.
  • • 2 pass over, πρός τινα Hdn. 5.4.6.
    • 3 recur, return, ἐκεῖσε ὅθεν ἀπέσχισάς με τοῦ λόγου μέτειμι Ar. Nu. 1408, cf. Ach.Tat. 6.2.

2. μέτ-ειμι [εἶμι]
1.  gaan naar, met bep. v. richting: πολεμόνδε μέτεισι hij gaat de oorlog in Il. 13.298; overdr. benaderen, met acc.: θυσίῃσί σφεας μετήισαν zij benaderden hen (de winden) met offers Hdt. 7.178.2.
2.  volgen, achterna gaan, met acc., overdr. van geestelijke activiteit: παντὶ τῷ ταὐτὸν ἴχνος μετιόντι voor eenieder die hetzelfde spoor volgt Plat. Phaedr. 276d; τέχνην ῥητορικὴν μ. zich wijden aan de welsprekendheid Plat. Phaedr. 263b; ἐάν τις ὀρθῶς μετίῃ als men het op de juiste wijze nagaat Plat. Smp. 210a; trag. spec. vervolgen, straffen: εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους als ik de schuldigen aan de moord op mijn vader niet vervolg Aeschl. Ch. 273; met acc. en acc. v.h. inw. obj.: δίκας μέτειμι τόνδε φῶτα ik vervolg deze man om hem te straffen Aeschl. Eum. 231.
3.  gaan zoeken, gaan halen: οἱ μετιόντες degenen die hem moesten zoeken Hdt. 3.15.1.

μέτειμι ¹, (εἰμί), unter, zwischen Mehreren sein, zusammen sein, Umgang oder Verkehr mit ihnen haben ; ὄφρʼ ἂν ἔγωγε ζωοῖσιν μετέω, Il. 22.388, wie ὄφρα ζωοῖσι μετείω, 23.47, οὔτοι ἔτι ζωοῖσι μετέσσομαι, Od. 14.487, so lange ich am Leben bin ; οἷς δʼ ὁ γέρων μετέῃσιν, Il. 3.109 ; ἵνʼ ἀθανάτοισι μετείη, Od. 15.251 ; θανὼν φθιμένοισι μετείην, 24.436 ; Δαναοῖσιν ἀριστῆες μετέασιν, Il. 7.227, öfter ; vgl. Her. 1.171 ; absolut οὐ γὰρ παυσωλή γε μετέσσεται, es wird keine Rast dazwischen stattfinden, Il. 2.386 ; – μέτεστί μοί τινος, ich habe Anteil, Anspruch an Etwas, τί τοῦδέ σοι μέτεστι πράγματος Aesch. Eum. 545 ; κἀμοὶ πόλεως μέτεστι Soph. O.R. 630 ; O.C. 754 ; οὐ μετῆν αὐτοῖσι τήν γʼ ἐμὴν κτανεῖν, El. 526, d.i. es stand nicht in ihrer Macht, sie hatten nicht das Recht ; vollständig sagt Eur. μέτεστιν ὑμῖν τῶν πεπραγμένων μέρος, I.T. 1299 ; Her. 6.107 ; μέτεστί μοι τούτου, Ar. Av. 1666 ; ὡς οὐ μετὸν αὐτοῖς Ἐπιδαύρου, da sie kein Anrecht auf Epidaurus hätten, Thuc. 1.28 ; vgl. Plat. Polit. 275d, Legg. X.900d ; ὅτῳ ἀξίως τούτου τοῦ πράγματος μέτεστι, Plat. Phaed. 61c ; Parm. 141d u. öfter ; auch ἐμοὶ τούτων οὐδὲν μέτεστι, Apol. 19c ; μέτεστι πᾶσι τὸ ἴσον, Thuc. 2.37 ; Xen. Hier. 4.2 ; φροντίδων οὐ μετῆν αὐτῇ, sie hatte keine Sorgen, Xen. Cyr. 7.2.28 ; An. 3.1.20 u. öfter ; Sp., μόνοις ἀνθρώποις μέτεστι νοῦ καὶ λογισμοῦ, Pol. 6.6.4.

μέτειμι ², (εἶμι),
1) zwischen, unter Mehreren gehen, ῥεῖα μετεισάμενος κρατερὰς ὤτρυνε φάλαγγας, leicht dazwischen wandelnd, Il. 13.90, 17.285.
2) nachgehen, hinterhergehen, ἢ ἴθʼ, ἐγὼ δὲ μέτειμι, ich werde nachgehen, folgen, Il. 6.341 ; πόλεμόνδε, nach dem Kriege, in den Krieg gehen, 13.298. – Dah. verfolgen, nachsetzen, auch rächen, bestrafen, τινά, Aesch. Ag. 1651, τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους, Ch. 271 ; auch δίκας μέτειμι τόνδε φῶτα, Eum. 222 ; vgl. Soph. Δίκη μέτεισιν οὐ μακροῦ χρόνου, El. 469 ; δόλῳ μέτειμι καὶ σιγῇ φόνον, Eur. Med. 391, u. δίκῃ μέτειμί τινα, Bacch. 346 ; auch τῶνδʼ ἄποινʼ ὑβρισμάτων μέτεισι Διόνυσός σε, ib. 517 ; so Plat. Legg. VI.154e u. Sp., wie Luc. D.D. 6.2 u. öfter ; – ἴχνος, einer Spur nachgehen, sie verfolgen, Plat. Phaedr. 276d ; dah. τέχνην ῥητορικήν, d.i. die Rhetorik betreiben, Phaedr. 263b u. öfter ; ὀρθῶς μετιέναι τὴν σοφίαν, Xen. Mem. 4.2.9 ; Arist. sens. 1 ; Luc. Icarom. 31 ; übh. untersuchen, behandeln in der Rede, Plat. Symp. 210a, Soph. 252b u. Folgde ; ὑπατείαν, sich um das Konsulat bewerben, Plut.; mit Bitten angehen, ἕκαστον μετῄεσαν μὴ ἐπιτρέπειν, Thuc. 8.73, vgl. 3.70 ; auch τινὰ θυσίαις, Her. 7.178, vgl. μετέρχομαι ; – nach Etwas gehen, um es zu holen, μετῇσαν στρώματα, Ar. Eq. 603 ; Her. 3.15, 28, 9.33 ; τὰ ἐπιτήδεια ἐκ Σηστοῦ, Xen. Hell. 2.11.6.
3) übergehen zu etwas Anderem, Luc. Prom. 18 ; πρός τινα, zu Einem übertreten, zu dessen Partei, Hdn. 5.4.11.
4) zurückkehren ; ἐκεῖσε τοῦ λόγου μέτειμι Ar. Nub. 1390 ; Sp. – Adj. verb. μετιτέον, DL. 6.5.

†μέτειμι1

[μετ-, μετα- 3, μετα- 7 + εἰμί.]

3 pl. μετέασι Il. 7.227.

1 sing. subj. μετέω Il. 22.388. μετείω Il. 23.47.

3 sing. μετέῃσι Il. 3.109.

1 sing. opt. μετείην Od. 10.52, Od. 24.436.

3 sing. μετείη Il. 5.85, Il. 20.235 : Od. 15.251.

Infin. μετέμμεναι Il. 18.91. μετεῖναι Il. 4.316.

Fut. μετέσσομαι Il. 4.322 : Od. 14.487.

3 sing. μετέσσεται Il. 2.386.

To be among or with, to have one’s being or station, abide, dwell, among or with, consort with.

With dat. : οἷς ὁ γέρων μετέῃσιν Il. 3.109. Cf. Il. 4.316, 322, Il. 5.85, Il. 7.227, Il. 18.91, Il. 20.235, Il. 22.388, Il. 23.47 : ἦ ἔτι ζωοῖσι μετείην Od. 10.52. Cf. Od. 14.487, Od. 15.251, Od. 24.436.

Of something coming in in an interval : οὐ παυσωλὴ μετέσσεται Il. 2.386.

†μέτειμι2

[μετ-, μετα- 1 + εἶμι.]

1 sing. μέτειμι Il. 6.341.

3 sing. μέτεισι Il. 13.298.

• • 1

    To go, take one’s way, on an indicated errand : πόλεμόνδε Il. 13.298.

  • 2

    With fut. sense, to follow after a person : ἴθʼ, ἐγὼ δὲ μέτειμι Il. 6.341.

μέτειμι (1) (εἰμί), subj. μετείω, μετέω, inf. μετεῖναι, μετέμμεναι, fut. μετέσσομαι: be among (τισίν), intervene, Il. 2.386.

μέτειμι (2) (εἶμι), μέτεισιν, mid. aor. part. μετεισάμενος: go among, go after, go or march forth; πόλεμόνδε, Il. 13.298.

μέτειμι εἰμί sum

• • Ito be among, c. dat. pl., Hom.; absol., οὐ παυσωλὴ μετέσσεται no interval of rest will be mine, Il.
  • IIimpers., μέτεστί μοί τινος I have a share in or claim to a thing, Hdt., Attic:—so part. neut. used absol., οὐδὲν Αἰολεῦσι μετεὸν τῆς χώρης since the Aeolians had no share in the land, Hdt.
  • • 2sometimes the share is added in nom., μέτεστι πᾶσι τὸ ἴσον Thuc.; ἐμοὶ τούτων οὐδὲν μ. Plat.

μέτειμι Attic fut. of μετέρχομαι imperf. μετῄειν Epic aor1 part. μετεισάμενος

• • Ito go between or among others, Il.
  • IIto go after or behind, follow, Il., Xen.
  • • 2c. acc. to go after, go in quest of, pursue, Hdt., Attic
    • 3to pursue with vengeance, Aesch., Thuc.; δίκας μ. τινα (where δίκας is acc. cogn.), to execute judgment upon one, Aesch.
    • 4to pursue, go about a business, Eur.
    • 5μ. τινὰ θυσίαις to approach one with sacrifices, Hdt.: c. acc. et inf., ἕνα ἕκαστον μετῄεσαν μὴ ἐπιτρέπειν besought each one not to permit, Thuc.
  • IIIto pass over to another, Ar.