μισοπόνηρος
μισοπόνηρος, hating knaves
Could not find μισοπόνηρον in Logeion dictionaries.
μισοπόνηρον masculine accusative singular, feminine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μισοπόνηρος
μῑσο-πόνηρος, ον,
- hating knaves and knavery, D. 21.218, Aeschin. 1.92, LXX Es. 8.13, Phld. Ir. p.74 W., SIG 780.31 (Epist. Augusti), Ph. 2.267, al.; τὸ μ. Plb. 32.6.6; epith. of God, Tab.Defix.Aud. 271.36 (Hadrumetum, iii A. D.). Adv. -ρως PMagd. 14.8 (iii B. C.), Plb. 30.32.5, Ps.-Plu. Fluv. 11.3, etc.; simply, with hostile sentiments, Plu. Par.min. 2.313f.
μισο·πόνηρος, ος, ον [ῑ] qui hait les méchants, Dém. 584, 12 ; Eschn. 10, 21.
Étym. μ. πονηρός.
μισοπόνηρος, [ῑ], das Schlechte hassend ; neben καλὸς κἀγαθός, Dem. 21.218 ; Plut. Superst. 10 ; τὸ μισ., = μισοπονηρία, Pol. 32.22.6 ; Luc. Asin. 18.
• Adv., μισοπονήρως χρήσασθαι τοῖς αἰτίοις, d.i. seinen Haß gegen die Schlechten an den Schuldigen auslassen, Pol. 31.8.5 ; Plut.
• Adv., μισοπονήρως χρήσασθαι τοῖς αἰτίοις, d.i. seinen Haß gegen die Schlechten an den Schuldigen auslassen, Pol. 31.8.5 ; Plut.
a ti te llamo, el invisible, incontrolable, tú que odias la maldad
μισοπόνηρος
μῑσο-πόνηρος, ον
- hating knaves, Dem., Aeschin.