μισόξενος
μισόξενος, hostile to strangers
μῑσό-ξενος, ον,
- hostile to strangers, βίος, νόμιμα, of the Jews, D.S. 40.3, 34.1, cf. J. AJ 1.11.1.
μισό·ξενος, ος, ον [ῑ] qui hait les hôtes ou les devoirs de l’hospitalité, DS. Exc. 525, 61, etc.
Étym. μ. ξένος.
μισόξενος, [ῑ], Fremde hassend, unfreundlich gegen Gastfreunde, Sp., Poll. 6.172.