ναρκόω
ναρκόω, benumb, deaden
ναρκ-όω,
- benumb, deaden, ὀδύνην ναρκοῖ Hp. Liqu. 6; νεναρκωμένοι ib. 1: c. acc. pers., Phld. Rh. 1.380 S., cf. Hp. Epid. 6.2.1.
ναρκόω-ῶ, engourdir, causer de la torpeur, Hpc. 425, 9 ; 427, 11, etc.
Étym. νάρκη.
ναρκόω, starr, steif machen, betäuben, sp. Medic.