πάνδοκος

πάν-δοκος or παν-δόκος, ον, (δέχομαι)

• all-receiving, common to all, χέρσος, of Hades, A. Th. 860; of the sacred places at Elis and Delphi, Pi. O. 3.17, P. 8.61; π. ξενίαι Id. O. 4.17; π. ξενόστασις S. Fr. 274: c. gen., δόμοι π. ξένων A. Ch. 662.