πανδῖος
πανδῖος, all-divine
παν-δῖος, ον,
- all-divine, ῥίζα, = χελιδόνιον μέγα, Ps.-Dsc. 2.180 (Wellm. Πανδίονος ῥ.): pecul. fem., πανδῖα Σελήνη Max. 146; Π. alone, Id. 123.
παν·δῖος, ος, ον, tout divin : π. ῥίζα, Diosc. Noth. 2, 211, la plante toute divine, autre n. de la grande chélidoine ; fém. πανδῖα Σελήνη, Max. π. κατ. 146, ou abs. Πανδῖα, id. ib. 123, la toute divine Sélènè.
Étym. π. δῖος.