παραιγιαλίτης
παραιγιαλίτης, haunting the shore
παραιγῐαλ-ίτης [λῑ], ου, ὁ, (αἰγιαλός)
- haunting the shore, of certain fish, Clearch. 73, St.Byz.:—fem. παραιγῐαλ-ῖτις, ἡ, close inshore, [θάλασσα] Eust. 116.6.
παρ·αιγιαλίτης, ου [ᾰλ] adj. m. qui se trouve ou qui réside au bord de la mer, Cléarq. (Ath. 332c).
Étym. π. αἰγιαλός.
παραιγιαλίτης, ου, ὁ, am Meeresufer, an der Küste befindlich, Ath. VIII.332c.