παραίνεσις
παραίνεσις, an exhortation, address
παραίν-εσις, εως, ἡ,
- exhortation, address, A. Eu. 707, Hdt. 9.44, Th. 2.45, etc.; π. ποιήσασθαι ib. 88: c. gen. pers., advice or counsel given by a person, Hdt. 5.11, 51: c. gen. rei, advice given for, of, or towards a thing, αἱ π. τῶν ξυναλλαγῶν Th. 4.59; ἐπὶ γνώμης παραινέσει to recommend an opinion, Id. 1.92; cf. παράκλησις II.
παραίνεσις, εως (ἡ)
1 exhortation, encouragement, Hdt. 9, 34 ; Thc. 2, 45, etc. ||
2 avis, conseil, Hdt. 5, 11, etc. ; τινος, Thc. 4, 59, sur qqe ch. ; particul. recommandation, Thc. 1, 92.
Étym. παραινέω.
παραίνεσις, ἡ, das Zureden, die Ermunterung ; Aesch. Eum. 677 ; Eur. Hel. 323 ; Her. 5.11 ; παραίνεσιν ποιεῖσθαι = παραινέω, Thuc. 2.88 ; καὶ ὑπόμνημα, 4.95, öfter ; Xen. Cyr. 3.3.50 ; παραίνεσιν γράφειν, Isocr. 1.5 ; Sp.
παραίνεσις, εως,
- an exhortation, address, Hdt., Attic; c. gen. pers. advice or counsel given by a person, Hdt.; c. gen. rei, advice given for or towards a thing, Thuc.; ἐπὶ γνώμης παραινέσει to recommend an opinion, Thuc.