παραρρέω
παραρρέω, to flow beside
Could not find παραρρέοντι in Logeion dictionaries.
παραρρέοντι present active participle masculine dative singular, present active participle neuter dative singular, present active indicative 3rd plural of παραρρέω
παραρρέω, aor. -ερρύην (v. infr.): pf. -ερρύηκα (v. infr.):—
- flow beside, by, or past, τὴν Νίνον Hdt. 2.150; τὰς Πλαταιάς Str. 9.2.31; παρὰ πόλιν Hdt. 6.20, etc.: abs., Hp. Aër. 6: prov., ὕδωρ παραρρέει, of those who promise to spare no effort, Cratin. 60, cf. Lib. Ep. 109.2.
- II slip off or out, εἴ τί μοι τόξων . . παρερρύηκεν S. Ph. 653; ὅτῳ μὴ παραρρυείη [ἡ χιών] whom it did not slip off, X. An. 4.4.11: metaph., πολλὰ ὑμῖν παρέρρει many points escaped you, Pl. Lg. 781a; φιλοσοφίαν καὶ ῥητορικὴν παρερρυηκυίας having disappeared from memory, Gp. Prooem. 4.
- 2 of persons, π. τῶν φρενῶν slip away from oneʼs senses, Eup. 357.6; also, to be careless, neglect advice, etc., υἱὲ μὴ παραρρυῇς LXX Pr. 3.21; μήποτε παραρρυῶμεν Ep.Hebr. 2.1.
- III run off, Arist. Pr. 866a9; π. παρὰ (v.l. πρὸς) τὴν ἀρτηρίαν slip into the windpipe, Id. PA 664b29.
- 2 slip in unawares or by stealth, λόγοι παρερρυήκασι πρὸς ἡμᾶς ψευδεῖς D. 13.16; παραρρυεὶς ἄνθρωπος εἰς τὸν νεών Plu. Sollert. 2.969e; ὅθεν παρερρύηκεν ὁ τοιοῦτος λόγος Theon Prog. 6; εἴ τι ἐν τῷ τῆς ποιήσεως δρόμῳ παραρρυὲν λάθῃ any irregularity which slips in, Luc. Hes. 5.
- IV φωναὶ σαθραὶ καὶ παρερρυηκυῖαι cracked and unsteady, Arist. Aud. 804a32.
παρα·ρρέω (f. -ρρεύσομαι, ao. 2 παρερρύην, pf. παρερρύηκα)
I couler devant ou le long de :
1 au propre, Xén. Cyr. 4, 5, 2 ; παρὰ τὸν νεών, Xén. An. 5, 3, 8, devant le temple ; τινι, Xén. An. 4, 4, 11, tomber auprès de qqn, en parl. de neige ; couler ou glisser le long de, s’échapper des mains, d’où s’égarer, être oublié, Soph. Ph. 652 ||
2 fig. avec un suj. de pers. passer le long de, c. à d. passer sans faire attention, Spt. Prov. 3, 11 ; NT. Hebr. 2, 1 ; π. φρενῶν, Eup. (Stob. Fl. 4, 33) perdre ses esprits ; avec un suj. de. chose : π. τινι, Plat. Leg. 781a, ou τινα, Clém. 324, échapper à qqn ||
II arriver en coulant, d’où couler à travers, s’infiltrer, se glisser, pénétrer ; au propre avec παρά et l’acc. Arstt. P.A. 3, 3, 6, en parl. de pers. ; avec εἰς et l’acc. Plut. M. 969e ; en parl. de choses (fausse monnaie, bruits, etc.) Plut. M. 94c ; πρός τινα, Dém. 170, 25, pénétrer jusqu’à qqn.
Étym. π. ῥέω.
1. (~
2. (~
a. van zaken ervanaf glijden:
b. overdr., met dat. van pers. iem. ontgaan:
παραρρέω, (ῥέω), daneben, vorbei fließen ; πιεῖν ἀπὸ τοῦ παραρρέοντος ποταμοῦ, Xen. Cyr. 4.5.2 ; παρὰ τὸν νεὼν ποταμὸς παραρρεῖ, An. 5.3.8 ; Folgde : vom Schnee, heruntergleiten, ὅτῳ μὴ παραρρυείη, Xen. An. 4.4.11 ; – übertr., entfallen, εἴ μοί τι τόξων τῶνδʼ ἀπημελημένον παρερρύηκεν, Soph. Phil. 649 ; – φρενῶν, von Sinnen kommen, Eupol. bei Stob. Flor. 4.33. – Auch hineinfließen, eindringen, Arist. part.anim. 3.3 u. Sp.; übertr., ἕτεροι λόγοι παρερρυήκασι πρὸς ὑμᾶς ψευδεῖς, Dem. 13.16.
παραρρέω
fut. -ρεύσομαι
aor2 -ερρύην
perf. act. -ερρύηκα
- Ito flow beside or past, τόπον or παρὰ τόπον Hdt.: to drift away, NTest.
- IIto slip out or off, Soph., Xen.
- IIIto slip in unawares, Dem.