πεπτικός
πεπτικός, able to digest
Could not find πεπτικώτατον in Logeion dictionaries.
πεπτικώτατον masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of πεπτικός
πεπτ-ικός, ή, όν, (πέσσω)
- able to digest, π. εἶναι τῆς τροφῆς Arist. GA 766a32; ἔχειν τὴν κοιλίαν . . πεπτικωτάτην ib. 749b24; δύναμις π. digestive power, Dsc. 1.14.
- II promoting digestion, Arist. PA 677b32, Long. 466b32, Thphr. Lass. 16, Str. 15.2.10, Xenocr. ap. Orib. 2.58.98; πόα Dsc. 3.31; φάρμακον Gal. 11.779.
- III promoting concoction, hence of the male seed, σπέρμα π. Zeno Stoic. 1.36.
πεπτικός, ή, όν :
1 apte à digérer, Arstt. G.A. 4, 1, 37 ; Diosc. 3, 38 ||
2 qui aide à la digestion, Arstt. P.A. 4, 3, 5 ||
Sup. -ώτατος, Arstt. G.A. 3, 1, 8.
Étym. πέπτω.
πεπτικός, zum Kochen od. Verdauen gemacht, sp. Medic.; das Verdauen befördernd.