πεπτός
πεπτός, cooked
πεπτ-ός, ή, όν,
- cooked, E. Fr. 467.4; ἄλφιτα καὶ π. σῖτα PCair.Zen. 698.1 (iii B. C.); ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ καὶ π. Plu. Sanit. 2.126d.
πεπτός, ή, όν, cuit ou qu’on peut faire cuire, Eur. fr. 470 Nauck ; Plut. M. 126d.
Étym. vb. de πέσσω.
πεπτός, gekocht, verdaut, zu verdauen, verdaulich ; Medic.; Ath.; Plut. sanit. tuenda p. 382 nennt neben einander ἑφθὰ καὶ ὀπτὰ καὶ πεπτά.