πεπρωμένος
πεπρωμένος, fated
πεπρωμένος, η, ον, v. le suiv.
πεπρωμένος
- 1fated ἦν ὅτι νιν πεπρωμένον ἀμπνεῦσαι καπνόν O. 8.33 σε πεπρωμένον βασιλέʼ ἄμφανεν Κυράνᾳ P. 4.61 ταύτας δὲ μή ποτε τιμᾶς ἀμείρειν γονέων βίον πεπρωμένον P. 6.27 ἐμοὶ δʼ ὁποίαν ἀρετὰν ἔδωκε Πότμος ἄναξ, εὖ οἶδʼ ὅτι χρόνος ἕρπων πεπρωμέναν τελέσει N. 4.43 καὶ τὸ μόρσιμον Διόθεν πεπρωμένον ἔκφερεν N. 4.61 πεπρωμένον ἦν φέρτερον πατέρος ἄνακτα γόνον τεκεῖν I. 8.32 ] π[ε]πρωμέναν πάθαν α[ Πα. 8A. 16. ὅτι Λαομέδοντι πεπρωμένοιʼ ἤρχετο μόροιο κάρυξ fr. 140a. 67 (41). πεπρωμέναν θῆκε μοῖραν μετατραπεῖν fr. 177a. τὸ πεπρωμένον οὐ πῦρ, οὐ σιδάρεον σχήσει τεῖχος fr. 232.
πεπρωμένος : see πορ-.