περιμήκης
περιμήκης, very tall
Could not find περιμήκεά in Logeion dictionaries.
περιμήκεά Adjective: neuter nominative plural, Adjective: neuter vocative plural, Adjective: neuter accusative plural, Adjective: masculine accusative singular, Adjective: feminine accusative singular of περιμήκης
περιμήκ-ης, ες, Dor. περιμάκης [ᾱ], ες, AP 6.125 (Mnasalc.): (μῆκος):—
- very tall or long, κοντός Od. 9.487; ῥάβδος 10.298; ἱστοί 13.107; δοῦρα 12.443; ὀϊστοί Hes. Sc. 133; very high, πέτρη Il. 13.63; ὄρος Od. 13.183; very large, huge, οἴκημα Hdt. 2.100; ἀνδρόσφιγγες ib. 175; λίθους μεγάθεϊ περιμήκεας ib. 108; ἄγκυραι Id. 7.36: Comp. -μηκέστερος Ael. Tact. 2.7: but Sup. -μήκιστος Plu. Comm.not. 2.1077b.
περι·μήκης, ης, ες :
1 très long (croc, baguette, etc.) Od. 9, 488 ; 10, 293 ; 13, 107, etc. ||
2 très haut (roche, Il. 13, 63 ; montagne, Od. 13, 183, etc.) ||
3 très gros (pierres, Hdt. 2, 108 ; ancres, Hdt. 7, 36, etc.) ||
4 p. ext. très vaste (habitation) Hdt. 2, 100 ||
Sup. περιμήκιστος, Plut. M. 1077b ||
➳ Dor. περιμάκης [ᾱ] Anth. 6, 125.
Étym. π. μῆκος.
περιμήκης, ες, sehr lang ; κοντός, ῥάβδος, Od. 9.487, 10.393, u. öfter ; sehr hoch, πέτρα, Il. 13.63 ; ὄρος περίμηκες, Od. 13.183 ; λίθους μεγάθεϊ περιμήκεας, Her. 2.108 ; 7.36 u. öfter ; Luc. Dea Syr. 28 ; einen superlat. περιμήκιστος hat Plut. adv. Stoic. 35, wenn die Lesart richtig ist.
περιμήκης
-ες
[περι- 6 + μῆκος.]
- 1
Of great length, long : κοντόν Od. 9.487. Cf. Od. 10.293, Od. 12.90, 251, 443.
- 2
Of great height, lofty : πέτρης Il. 13.63. Cf. Od. 13.183.
Of great upward size, standing high : ἱστοὶ λίθεοι Od. 13.107.
- 1
περιμήκης (μῆκος), neut. περίμηκες: very long, very tall or high.
περιμήκης
μῆκος
- very tall or long, Od.:— very large, huge, Hdt.