περιμηρύομαι

περιμηρύομαι, Dor. περιμᾱρύομαι, Med.,

• wind round, περὶ ταῦτα τοὺς τόνους Ph. Bel. 65.39, cf. 46:—Pass., to be surrounded by a cord, of a temple, prob. in Abh.Berl.Akad. 1928(6).33 (Cos, iii B.C.).