περιμοχθέω
περιμοχθέω, sorrow greatly over
περιμοχθέω,
- sorrow greatly over, τινι Opp. H. 4.258.
περι·μοχθέω-ῶ, souffrir cruellement pour, dat. Opp. H. 4, 258.
περιμοχθέω, um Jemand, um Jemands willen dulden, Opp. Hal. 4.258.