περιμενετέον
περιμενετέον, one must await
περιμενετέον,
- one must await, D.H. Rh. 9.5; τοὺς καιρούς Herod.Med. ap. Orib. 7.8.1.
περιμενετέον, vb. du suiv. DH. Rhet. 5.