περιποιητικός
περιποιητικός, able to procure, productive
Could not find περιποιητικόν in Logeion dictionaries.
περιποιητικόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of περιποιητικός
περιποι-ητικός, ή, όν,
- able to procure, productive, c. gen., πνευμάτων Mnesith.Ath. ap. Ath. 8.357f; ζημίας καὶ ὠφελείας Ph. 1.463; εὐχροίας Dsc. 2.104; πειθοῦς S.E. M. 2.9, etc.; expld. by διοικητής, Hsch. Adv. περιποιητικῶς Sch. Ar. Pl. 717.
- 2 grasping, αὑτῷ τοῦ πλείονος Arr. Epict. 4.7.11.
- 3 indicating the procuring of, ἐνεργειῶν A.D. Synt. 297.27.
- 4 Astrol., wealth-bringing, τόπος Nech. ap. Vett.Val. 291.15.
περιποιητικός, ή, όν, qui peut procurer, gén. Mnésith. (Ath. 358a).
Étym. περιποιέω.
περιποιητικός, ή, όν, übrig lassend, erübrigend, erwerbend, verschaffend, Sp., τινός, z.B. πνευμάτων, Ath. VIII.358a.