πλάτανος

πλάτᾰν-ος [πλᾰ], ἡ, later form of πλατάνιστος,

• Platanus orientalis, plane, Ar. Eq. 528, Nu. 1008, Pl. Phdr. 229a, Thphr. HP 4.5.6, Nic. Th. 584, Dsc. 1.79. (From πλατύς, because of its broad crown.)

πλάτανος, ἡ, der Platanus oder die Platane (weil sie ihre Aeste weit ausbreitet, πλατύς); Ar. Nub. 995 ; Plat. Phaedr. 229a ff. u. Folgde ; ἱερὰ ἀμφιλαφής, Thall. 3 (VI.170).

πλάτανος πλάτᾰνος, ἡ, later form of πλατάνιστος

• the oriental plane, Lat. platanus, Ar., Plat. From πλατύς, because of its broad leaves.