πολυμαθής
πολυμαθής, having learnt much
Could not find πολυμαθέστατόν in Logeion dictionaries.
πολυμαθέστατόν masculine accusative singular superlative, neuter accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative of πολυμαθής
πολυ-μᾰθής, ές,
- having learnt or knowing much, Ar. V. 1175, Democr. 64, Pl. Lg. 811a: Comp. -έστερος Aristeas 137: Sup. -έστατος Phld. Vit. p.35 J.; Ἀριστοτέλης Ath. 9.398e, cf. Dam. Isid. 168, Lyd. Mag. 1.5.
πολυ·μαθής, ής, ές [ῠᾰ] qui sait beaucoup, très savant, Ar. Vesp. 1175 ; Plat. Leg. 810e.
Étym. π. μανθάνω.
πολυμαθής, ές, viel gelernt habend, viel wissend ; Ar. Vesp. 1175 ; Plat. Legg. VII.810e ; Xen. Mem. 4.4.6 ; Isocr. 1.18 ; superl. πολυμαθέστατος Luc. Philopatr. 13 ; Ath. XV.596a, wie Aristoteles.
πολυμαθής
πολῠ-μᾰθής, ές
μαθεῖν
- having learnt or knowing much, Ar., Plat.