πολυμάσχαλος
πολυμάσχαλος, with many side-branches
πολυ-μάσχᾰλος, ον, (μασχάλη II)
- with many side-branches, [ἡμερίς], μίλος, Thphr. HP 3.8.4, 3.10.2, cf. 3.12.3.
πολυ·μάσχαλος, ος, ον [ῠχᾰ] à plusieurs aisselles ou ramifications, en parl. d’arbres, Th. H.P. 3, 8, 4, etc.
Étym. π. μασχάλη.
πολυμάσχαλος, mit vielen jungen Schößlingen, Nebenzweigen, Theophr.