πολυμάθεια
πολυ-μάθεια [ᾰ], ἡ,
- = πολυμαθία (q.v.), Arist. Fr. 62, Str. 1.1.1, Ph. 1.652, Luc. Salt. 37: as pr. n. of a Muse at Sicyon, Plu. QConv. 2.746e.
πολυμάθεια, ας (ἡ) [ῠμᾰ] grand savoir, Luc. Salt. 33 ; Str. 2, 7.
Étym. πολυμαθής.
πολυμάθεια, ἡ, das viel Lernen, Gelehrsamkeit, Luc. salt. 33, 37. Vgl. πολυμαθία.