πομπαῖος

πομπ-αῖος, α, ον,

• escorting, conducting, π. οὖρος a fair wind, Pi. P. 1.34; so of a ship, εἰς ὅρμους . . ἐλάτα π. E. IA 1322 (lyr.).
• • II epith. of Hermes, who escorted the souls of the dead to the nether world, A. Eu. 91, S. Aj. 832, E. Med. 759 (anap.), D.L. 8.31.

πομπαῖος, auch 2 Endgn, geleitend ; οὖρος, Pind. P. 1.34, d.i. günstiger Wind ; der Führer, Aesch. Eum. 91 ; Ἑρμῆς, Soph. Aj. 819, der die Seelen der Abgeschiedenen in die Unterwelt geleitete, wie Eur. Med. 759, der auch ἐλάταν πομπαίαν vrbdt, I.A. 1323, vom Schiffe ; – τὰ πομπαῖα ἄγειν, Eust., = πομπεύω.

πομπαῑος

• 1favourable ναυσιφορήτοις δʼ ἀνδράσι πρώτα χάρις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον P. 1.34

πομπαῖος, α, ον πομπή

• • Iescorting, conveying, Eur.; π. οὖρος a fair wind, Pind.
  • IIof Hermes, who escorted the souls of the dead, Aesch., Soph.