προλύπησις
προλύπησις, previous distress
Could not find προλυπήσεις in Logeion dictionaries.
προλυπήσεις feminine nominative plural, feminine vocative plural, feminine accusative plural of προλύπησις
προλυπήσεις aorist active subjunctive 2nd singular, future active indicative 2nd singular of προλυπέομαι
προλῡπ-ησις, εως, ἡ,
- previous distress, Pl. R. 584c (pl.).
προλύπησις, εως (ἡ) [ῡ] affliction causée ou éprouvée d’avance, Plat. Rsp. 584c.
Étym. προλυπέω.
προλύπησις, ἡ, vorhergegangene Kränkung, Schmerz, Plat. Rep. IX.584c.
προλύπησις
from προλῡπέομαι
προλύπησις, εως,
- previous distress, Plat.