προσαρτάω
προσαρτάω, to fasten to, attach to
Could not find προσαρτῶσι in Logeion dictionaries.
προσαρτῶσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural, present active subjunctive 3rd plural of προσαρτάω
προσαρτ-άω,
- fasten or attach to, μόλυβδον πρὸς τοῖς ὀϊστοῖς Arist. HA 616a11; [κυνὶ] κώδωνα Babr. 104.2: metaph., append, πολλὰ τῇ στρατηγίᾳ Plb. 9.20.5; attach, ἑνὶ π. ἑαυτούς Arr. Epict. 1.1.14:—Pass., to be fastened or attached to, τῷ ὀστέῳ Hp. Fract. 11; πρὸς τῇσι πλευρῇσι Id. Art. 13; τῇ μήτρᾳ Porph. Gaur. 15.1; κατά τι by . ., Arist. HA 550a20; δεσμοῖς πρός τι Plb. 3.46.8; δεσμά τινα ταῦτα προσηρτήμεθα Arr. Epict. 1.9.11: abs., π. ὁ καρπός Thphr. CP 5.4.2: Gramm., of the article, A.D. Synt. 58.16.
- 2 metaph. in Pass., belong to, ὅσοις νοῦ καὶ σμικρὸν προσήρτηται Pl. Phlb. 58a; προσηρτημένον τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν X. Oec. 6.15; λῆμμα προσηρτημένον πρὸς οἷς ἐγὼ πεπολίτευμαι D. 5.12; ἡδονῇ προσηρτημένοι devoted to . ., Luc. Nec. 5; Τιμολέοντα ὥσπερ ἐκ κρασπέδου . . τῇ Σικελίᾳ π. hanging on, Plu. Tim. 11; μειρακίοις Id. Pomp. 46, cf. M.Ant. 12.3, etc.
προσ·αρτάω-ῶ, suspendre ou attacher à : τί τινι, Arstt. H.A. 9, 13, 6, une chose à une autre ; au pass. être attaché à : τινι, Hpc. Fract. 759 ; πρός τινι, Hpc. Art. 790 ; κατά τι, Arstt. H.A. 5, 18, 6 ; πρός τι, Pol. 3, 46, 8, à qqe ch. ; fig. προσηρτημένον τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν, Xén. Œc. 6, 15, le bien qui est attaché au beau ; particul. πρ. ἡδονῇ, Luc. Nec. 5, être adonné au plaisir ||
➳ Pf. dor. 3 sg. ποτάρτηται, T. Locr. 95d.
προσαρτάω, daran anknüpfen oder anhängen, προσήρτηντο δεσμοῖς πρὸς τὰς ἄλλας, Pol. 3.46.8 ; πρὸς τοῖς ἱστοῖς τροχιλίαι προσήρτηντο σὺν κάλοις, 8.6.5;
Pass. Einem anhangen, ihm ergeben sein, τινί, eng womit verbunden sein, προσηρτημένον τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν, Xen. Oec. 6.15 ; ὅσοις νοῦ καὶ σμικρὸν προσήρτηται, Plat. Phil. 58a ; τῇ ἡδονῇ προσηρτημένοι, Luc. Necyom. 5 ; προσηρτηκέναι ἑαυτούς τινι, = προσδεδέσθαι, Arr. Epict. 1.1.14.
Med. Einen von sich abhängig, verbindlich machen, τινά, Sp., Maneth. 4.200.
Pass. Einem anhangen, ihm ergeben sein, τινί, eng womit verbunden sein, προσηρτημένον τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν, Xen. Oec. 6.15 ; ὅσοις νοῦ καὶ σμικρὸν προσήρτηται, Plat. Phil. 58a ; τῇ ἡδονῇ προσηρτημένοι, Luc. Necyom. 5 ; προσηρτηκέναι ἑαυτούς τινι, = προσδεδέσθαι, Arr. Epict. 1.1.14.
Med. Einen von sich abhängig, verbindlich machen, τινά, Sp., Maneth. 4.200.
προσαρτάω
fut. ήσω
- to fasten or attach to, τί τινι Babr.:—Pass. to be fastened or attached to, προσηρτημένον τῷ καλῷ τὸ ἀγαθόν Xen.: to accrue to one, λῆμμα προσήρτηται Dem.