προσάρτημα
προσάρτημα, appendage
προσάρτ-ημα, ατος, τό,
- appendage, Gal. 5.396.
προσάρτημα, ατος (τὸ) appendice, accessoire, Gal. Hipp. et Plat. 1, 4, 10 ; Clém. 488.
Étym. προσαρτάω.
προσάρτημα, τό, das Darangeknüpfte, der Anhang, Sp.