πρόσαρμα
πρόσαρμα, victuals, food
πρόσαρμα, ατος, τό, (προσ-αίρω) in pl.,
- victuals, food, Hp. Aph. 1.15, Ruf. Ren.Ves. 2.26: later in sg., Archig. ap. Aët. 8.73.
πρόσαρμα, ατος (τὸ) ce qu’on porte à sa bouche, nourriture, au pl. Hpc. Aph. 1243.
Étym. προσαίρω.
πρόσαρμα, τό, was man zu sich nimmt, Speise, προσφορά, Hippocr.