προσάρτησις
προσάρτησις, attachment
προσάρτ-ησις, εως, Ion. ιος, ἡ, (from Pass.)
- attachment, τῶν καρπῶν Thphr. CP 2.9.3, 5.4.2, cf. Sor. 1.71; opp. σύμφυσις, etc., Gal. 2.350 (pl.), UP 3.3.
- 2 place of attachment, ἄχρι φρενῶν προσαρτήσιος Hp. Art. 45.
προσάρτησις, εως (ἡ)
1 action de suspendre ou d’attacher à, d’où appendice, Th. C.P. 2, 9, 3, etc. ||
2 point d’attache (des muscles, etc.) Hpc. Art. 810c.
Étym. προσαρτάω.
προσάρτησις, ἡ, das Daranknüpfen, Daran- oder Daraufhängen, Hippocr.