προσαρτέον
προσαρτέον, one must administer
προσαρτ-έον, (προσ-αίρω)
- one must administer food, Hp. Epid. 1.25.
προσαρτέον, vb. de προσαίρω, Hpc. Epid. 1, 964.
προσαρτέον, one must administer