προστίθημι

προστίθημι, Dor. ποτι-, also aor. inf. ποιθέμεν IG 42(1).121.17 (Epid.); ποτθέμειν prob. in Epich. 170.8: late pres. προστιθῶ Ps.-Luc. Philopatr. 18, 27; imper. προστίθει A. Pr. 83: fut. προσθήσω: aor. προσέθηκα, pl. -έθεμεν, subj. προσθῶ Th. 4.86, Ion. προσθέω Hdt. 1.108:— Med., fut. προσθήσομαι LXX Ex. 14.13: aor. 1 προσεθηκάμην Hdt. 4.65: more freq. aor. 2 προσεθέμην, subj. προσθῶμαι (not πρόσθωμαι), 3 sg. opt. προσθεῖτο D. 6.12, but πρόσθοιτο Id. 11.6; Dor. part. ποτθέμενος, Πρακτικά 1931.89 (Dodona): pf. -τέθειμαι LXX De. 23.15:—Pass., aor. 1 προσετέθην Th. 3.82: fut. -τεθήσομαι LXX Nu. 27.13, al. (-τεθήσεσθαι is f.l. ib. Ex. 5.7): but the pf. Pass. is chiefly supplied by πρόσκειμαι:—

• put to, χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον ὃν προσέθηκεν Od. 9.305; π. τὰς θύρας, τὴν θύραν, put to, close the door, Hdt. 3.78, Lys. 1.13; τὰς πύλας Th. 4.67; κλίμακας [τοῖς πύργοις] Id. 3.23; κόμῃ προσθεῖσα βόστρυχον holding it close to . ., A. Ch. 229; χέρα ἐλάτῃ E. Ba. 1110; γόνασιν ὠλένας Id. Andr. 895, cf. S. Ph. 942; τοῖς καλλίστοις τοῦ ζῴου τὰ κάλλιστα φάρμακα Pl. R. 420c; π. μύωπας apply the spur, Plb. 11.18.4; π. χεῖρʼ ἐπὶ πρόσωπα E. Ph. 1699; apply a pessary, Hp. Nat.Mul. 32, Sor. 1.62, al.; [κύαθον] Arist. Pr. 890b24:—Pass., of pessaries, Dsc. 1.76, al., Sor. 1.35, al.
• • • 2 hand over, deliver to, θεῶν γέρα . . ἐφημέροισι προστίθει A. Pr. 83, cf. h.Merc. 129; τινὶ γυναῖκα π. give her to him as wife, Hdt. 6.126; but π. γυναικὶ τάλαντον, as a dower, Hyp. Lyc. 13; π. τινὰ ἄλλῳ πατρί E. Ion 1545; Ἅιδῃ ἐμὸν δέμας Id. Hec. 368, cf. IA 540; π. τινὰ πυρί Id. Supp. 948; σφαγέντα παῖδα π. πόλει Id. Ph. 964; τισὶ π. πόλιν Th. 4.86; τὴν διοίκησιν τῶν κοινῶν ἑαυτῷ D.C. 52.14; also νᾶσον εὐκλέϊ π. λόγῳ Pi. N. 3.68.
    • 3 give besides or also, φερνάς E. Hipp. 628; προῖκα D. 19.195; χρήματα Id. 18.239, etc.; πίστιν ὑμῖν Id. 54.42; τὰ ἴδια τοῖς ἀλλοτρίοις Men. 557: abs., spend money, οὐ μόνον ἄνευ μισθοῦ, ἀλλὰ καὶ προστιθεὶς ἂν ἡδέως Pl. Euthphr. 3d, cf. Arist. EN 1130a25, Iamb. Protr. 9.
  • II impose upon, πρῆγμα τὸ ἄν τοι προσθέω Hdt. 1.108, cf. 3.62: c. inf., π. τινὶ πρήσσειν Id. 5.30; π. μέτρον impose measure or bounds, A. Ch. 796 (lyr.); π. τινὶ ἀτιμίην impose, inflict disgrace upon him, Hdt. 7.11; π. <φθόρον> A. Ch. 482; ἐπʼ ἐμαυτῷ ἀράς S. OT 820; ὄκνον Id. Ant. 243; αύτὸς αὑτῷ τὴν βλάβην Id. Fr. 350; λύπην, πόνους, E. Supp. 946, Heracl. 505; ἀναλώματα IG 14.830.12 (Puteoli, ii A.D., Pass.); π. τινὶ ἔκπληξιν ἀφασίαν τε strike him dumb with fear, E. Hel. 549; ἐνθύμιον τοῖς ζῶσι Antipho 3.1.2; τισὶ ζημίας Th. 3.39; π. φιλανθρωπίαν εἰς τὰ τῆς πόλεως πράγματα employ it on . ., D. 19.140.
  • • 2 attribute or impute to, τῷ θεῷ τὴν αἰτίαν E. Ion 1525, cf. Th. 3.39 (Pass.); π. θράσος μοι impute boldness to me, E. Heracl. 475; θεοῖσι π. ἀμαθίαν Id. Hipp. 951; ἀπληστίαν λέχους γυναιξί Id. Andr. 219; τὸ ἐμπλήκτως ὀξὺ ἀνδρὸς μοίρᾳ προσετέθη Th. 3.82.
  • III add, τάδε τούτοισι Hdt. 1.20, al.; πρὸς [τῇ γνώμῃ] ἔργα Id. 4.139; ἄλλον πρὸς ὦν ἔθηκαν χρυσόν ib. 196; χάριτι χάριν E. HF 327; νοσοῦντι νόσον Id. Alc. 1048; π. τῷ νόμῳ τὸν λόγον τόνδε Th. 2.35, cf. Hdt. 2.136 (Pass.), Pl. R. 468b; προσθεῖναι τῷ δικαίῳ ἢ ὡς ἐλέγομεν (for πλέον ἤ . . ) ib. 335a; ἄγγελλε δʼ ὅρκον π. S. El. 47 (Reiske for ὅρκῳ codd., cf. ὅρκου προστεθέντος Fr. 472; ὀμόσας . . προσθείς τε χεῖρα δεξιάν Ph. 942); τὴν στήλην ὕστερον προσέθηκε IG 1(2).374.174; τοῖς εὖ ἔχουσιν ἔργοις οὔτʼ ἀφελεῖν ἔστιν οὔτε προσθεῖναι Arist. EN 1106b11; ἐάν τι ἀφέλωμεν ἢ προσθῶμεν ἢ μεταθῶμεν Pl. Cra. 432a; π. γράμματα ib. 418a, cf. 431c; also π. ἐπὶ τοῖσδε χάριν S. Tr. 1253; ἵππον πρὸς τοὔνομα Ar. Nu. 63; πρὸς τὸν μισθὸν ἑκάστῳ ὀβολόν X. HG 1.5.6, cf. Pl. Phlb. 33c: abs., make additions, Th. 3.45; πρὸς τὰ ὑπάρχοντα -τιθέντες πλουσιώτεροι γίνονται Arist. Rh. 1359b28; make additions to a story, improve it, Id. Po. 1460a18; also of actors, ib. 1461b30: esp. of adding articles to statements or documents, προσθεῖναι οὐδὲν εἶχον τοῖς εἰρημένοις οὐδʼ ἀφελεῖν Isoc. 12.264, cf. POxy. 1062.4 (ii A.D.), etc.; π. καὶ ἀφελεῖν τι περὶ τῆς ξυμμαχίας Foed. ap. Th. 5.23, cf. 29; π. τὶ πρὸς τοῖς ξυγκειμένοις Foed. ib. 47; πρὸς τὰς συνθήκας Foed. ap. Plb. 21.43.27; π. ὅτι . . D. 18.231; of entries in accounts, προσετέθη τὰ τέλη τῷ κυριακῷ λόγῳ PAmh. 77.15 (ii A.D.), cf. BGU 620.15 (iv A.D.), etc.; π. τινὶ [ἀργύριον] pay, PMich.Zen. 28.24 (iii B.C.), cf. PCair.Zen. 647.56 (iii B.C.), PRyl. 153.27 (ii A.D.); πρόσθες εἰς ὄνομα Ἐπωνύχου credit to account of E., Ostr. 1159 (ii/iii A.D.); pay in, deposit gold in a bank or mint, PCair.Zen. 23.32 (iii B.C.).
  • • 2 c. acc. pers., τίνα τῇδε προστιθῶ στάσει; A. Ch. 114; Ἀθηναίοις π. σφᾶς αὐτούς join their party, Th. 3.92; π. ἑαυτόν τινι ἐς πίστιν, ἐπὶ ἰδίοις κέρδεσι, Id. 8.46, 50.
    • 3 Math., add, πὸτ ἀριθμόν . . φᾶφον Epich. 170.8 (prob.); [χωρίον] ἕτερον αὐτῷ τουτὶ ἴσον Pl. Men. 84d; πρὸς πεπερασμένον ἀεὶ π. Arist. Ph. 266b2:—Pass., εἴ κα . . ποτὶ τὸ ἕτερον τῶν βαρέων ποτιτεθῇ, . . ῥέπειν ἐπὶ τὸ βάρος ἐκεῖνο ᾧ ποτετέθη Archim. Aequil. 1 Def. 2, cf. Euc. 1Ax. 2, etc.; κοινοῦ -τεθέντος Papp. 742.15.
    • 4 in Logic, add some determining word, opp. ἀφαιρεῖν, Arist. APo. 91b27, cf. EN 1147b33.
    • 5 in LXX and NT, continue or repeat an action, c. inf., προσέθηκεν ἔτι λαλῆσαι LXX Ge. 18.29; οὐ προσθήσω ἔτι πατάξαι ib. 8.21; οὐ μὴ προσθῶ πεῖν I will not drink again, Ev.Marc. 14.25 (v.l.); also προσθεὶς Ἰὼβ εἶπεν Job continued and said, LXX Jb. 27.1; προσθεὶς εἶπε παραβολήν Ev.Luc. 19.11; προσθεῖσα ἔτεκεν υἱόν she bore another son, LXX Ge. 38.5:—also in Med., v. infr. B.III.
• B Med., side with one, οἷς ἂν σὺ προσθῇ S. OC 1332, cf. Th. 3.11, 8.48, 87, D. 6.12, 11.6, 52.25; τῷ ἀστῷ π. to be favourable, well-inclined to him, Hdt. 2.160, cf. D. 43.34; τῇ ἡδονῇ side with pleasure, Arist. MM 1201a2: abs., come in, submit, Epist. Phil. ap. D. 18.39.
• • • 2 assent, agree, οὔ οἱ ἔγωγε π. τῇ γνώμῃ Hdt. 1.109, cf. 3.83, Th. 6.50, X. An. 1.6.10; τῷ λόγῳ τῷ λεχθέντι Hdt. 2.120; τῷ Καρχηδονίων νόμῳ Pl. Lg. 674a: later c. inf., consent, bring oneself to, J. AJ 19.1.8.
    • 3 ψῆφον δʼ Ὀρέστῃ τήνδʼ ἐγὼ προσθήσομαι will deposit this vote in favour of Orestes, i.e. will vote in his favour, A. Eu. 735; ἡμῖν ἂν προσθέμενοι τὴν ψῆφον εὐορκοίητε D. 57.69; so μὴ μιᾷ φήφῳ π. (sc. τὴν γνώμην), ἀλλὰ δυοῖν Th. 1.20; ψῆφον π. ἐναντίαν τινί ib. 40; ψῆφον π. ὥστε ἀποκτεῖναι OGI 218.102 (Ilium, iii B.C.).
    • 4 Math., add, Sammelb. 6951 ii 30, al. (ii A.D.).
  • II c. acc. pers., associate with oneself, i.e. take to one as a friend, ally, or helper, win over, π. τὸν δῆμον πρὸς τὴν ἑωυτοῦ μοῖραν Hdt. 5.69, cf. Th. 6.18; εἰ στρατὸν προσθέοιτο φίλον Hdt. 1.53, cf. 69, S. OC 404; ταύτην προσθοῦ δάμαρτα take her to wife, Id. Tr. 1224: also in bad sense, πολέμιον π. τινά X. Cyr. 2.4.12.
  • • 2 c. acc. rei, apply to oneself, βάλανον Hp. Epid. 1.4.1 [1.26.αʹ], cf. 4.30 (abs., ib. 1.4.4 [1.26.δʹ]); ὀξύβαφον προσθοῦ λαβών Ar. Av. 361; πατρὸς στέρνα προσθέσθαι θέλω E. HF 1408: metaph., put on, τῇ ὄφει ἀχθηδόνας Th. 2.37; add to oneself, gain, τί ἂν προσθείμην πλέον; what should I be profited? S. Ant. 40; π. χάριν, = ἐπιχαρίζεσθαι, Id. OC 767; esp. of evils, bring or take upon oneself, πρὸς κακοῖσι κακόν A. Pers. 531; μέριμναν S. OT 1460; κακά E. Heracl. 146; ἄχθος ἐπʼ ἄχθει π. διπλοῦν Id. Andr. 396; οἰκεῖον πόνον, κινδύνους αὐθαιρέτους, Th. 1.78, 144; ἔχθρας ἑκουσίους πρὸς ταῖς ἀναγκαίαις π. Pl. Prt. 346b.
    • • b bring upon others, οἱ . . πόλεμον προσεθήκαντο made war upon him, Hdt. 4.65; οὐκ ἄν σφι Σπαρτιήτας μῆνιν οὐδεμίαν προσθέσθαι vented any wrath upon . ., Id. 7.229.
  • III in LXX and NT, continue or repeat an action (cf. supr. A.III.5), οὐ προσθήσεσθε ἔτι ἰδεῖν αὐτούς LXX Ex. 14.13; προσέθετο πέμψαι ἕτερον Ev. Luc. 20.11; προσέθετο συλλαβεῖν καὶ Πέτρον he caused Peter also to be arrested, Act.Ap. 12.3; also Φαραὼ προσέθετο τοῦ ἁμαρτάνειν LXX Ex. 9.34; οὐ προσέθετο τοῦ ἐπιστρέψαι ib. Ge. 8.12.

προστίθημι, (τίθημι), dazu, daran, hinan setzen ; χερσὶν ἀπώσασθαι λίθον, ὃν προσέθηκεν, Od. 9.305 ; θύρας, die Türflügel anlehnen u. schließen, Her. 3.78, wie θύραν, Lys. 1.13 ; κλίμακας πύργοις, anlegen, Thuc. 3.23 ; σοῖς προστίθημι γόνασιν ὠλένας ἐμάς, Eur. Andr. 896 ; πρῆγμά τινι, Einem noch dazu ein Geschäft auf legen, Her. 1.108, 3.62, wie τόδʼ ἔργον προστιθεὶς ἐμῷ τέκνῳ, Eur. Suppl. 27 ; πονους τινί, Heracl. 506 ; θεῶν γέρα συλῶν ἐφημέροισι προστίθει, Aesch. Prom. 83 ; μέγαν προσθεῖσα αἰγίσθῳ μόρον, Ch. 475 ; μέτρον, 785 ; ἐπʼ ἐμαυτῷ τὰς ἀράς, Soph. O.R. 820 ; ἐπεὶ ἀνάγκην προστιθεῖς ἡμῖν θανεῖν, Eur. Herc.F. 710 ; vgl. Xen. Cyr. 2.4.12 ; τὸ στόμα πρὸς τὸ στόμα προσθήσεις, Mem. 2.6.39 ; – hinzusetzen, hinzufngen ; H.h. Merc. 129 ; εὐλογίαν προστιθείς, Pind. Ol. 5.24 ; νᾶσον προσέθηκε λόγῳ, N. 3.68, d.i. er feierte die Insel in der Rede ; κόσμον ἀγάλματι, Eur. Hipp. 631 ; χάριτι χάριν, Herc.F. 327 ; νοσοῦντι νόσον, Alc. 1051 ; εὐκλεᾶ βίον παισίν, Hipp. 717 ; auch λύπην τινί, Suppl. 946 ; Ὀρέστῃ ψῆφον, Aesch. Eum. 705 ; μὴ καί τι πρὸς κακοῖσι πρόσθηται κακόν, Pers. 523 ; μνημεῖʼ Ὀρέστου ταῦτα προσθεῖναί τινα, Soph. El. 921 ; κἀπὶ τοῖσδε τὴν χάριν ταχεῖαν πρόσθες, Tr. 1243 ; τὰ δεινὰ γάρ τοι προστίθησʼ ὄκνον πολύν, Ant. 243, wie βλάβην τινί, frg. 321 ; auch med., ταύτην πρόσθου δάμαρτα, nimm dir zur Frau, Tr. 1224 ; vgl. Her. 6.126, προσθεῖναί τινι γυναῖκα, Einem ein Weib geben ; u. = act., τῶν ἀρσένων μή μοι πρόσθῃ μέριμναν, Soph. O.R. 1460, mache mir nicht Sorge über sie ; χάριν προσθέσθαι = χαρίσασθαι, O.C. 771 ; πλέον προσθείμην, sich mehr hinzufügen, d.i. Vorteil haben, Ant. 40 ; – τῷ θεῷ προστιθῇς τὴν αἰτίαν, zuschieben, beimessen, Eur. Ion 1525 ; θεοῖσι προσθεὶς ἀμαθίαν, Hipp. 951 ; – προσθεῖναί τινι ἀτιμίην, beilegen, zuschreiben, Her. 7.11 ; Thuc. oft ; προστίθημι τῷ νόμῳ, zum Gesetze hinzusetzen, Plat. Rep. V.468d ; auch absolut, σὺ δὲ προστίθης, ib. I.339b ; Ggstz ἐλλείπω, Crat. 431d, ἐξαιρέω, von Buchstaben, 418a ; ἐάν τι ἀφέλωμεν ἢ προσθῶμεν, 432a ; er vrbdt auch κελεύεις ἡμᾶς προσθεῖναι τῷ δικαίῳ ἢ ὡς τὸ πρῶτον ἐλέγομεν, Rep. I.335a, statt πλέον θεῖναι ἤ ; προσθήσει καὶ ἀναλώσει τῆς οὐσίας, zusetzen, vermehren, IX.591e ; Xen. u. Folgde. – Ader auch ἴδια τοῖς ἀλλοτρίοις, Men., daransetzen, zusetzen, einbüßen ; – προστιθέναι τινὰ τῷ κατθανεῖν, Einen zum Tode verurteilen. – Im med. sich Einem anschließen, ihm beistimmen, sc. τὴν ψῆφον oder γνώμην, ἔτι μᾶλλον προσθείμην ἂν τῷ Καρχηδονίων νόμῳ, Plat. Legg. II.674a ; τῇ γνώμῃ, Her. 1.109, 3.83, 6.109 ; Xen. An. 1.6.10 ; τῷ λόγῳ τῷ λεχθέντι, Her. 2.120, τῷ ἀστῷ, d.i. ihm günstig, geneigt sein, 2.160, Thuc. oft, z.B. Ἀθηναίοις προσθέμενον, 8.48 ; Folgde, vgl. Pol. 1.16.3, 5.71.1 ; – προστίθεσθαί τινα, sich Einen beifügen, ihn zum Bundesgenossen, Gehilfen machen, ihn mit sich verbinden, Her. 1.53, 69, 3.74 u. oft ; Thuc. προσεθέμεθα αὐτούς, 6.18, Schol. ξυμμάχους ἐποιησάμεθα ; Folgde : aber auch πολέμιον, sich Einen noch dazu zum Feinde machen ; ἰσχύν, seine Macht vergrößern ; προστίθεσθαι πλέον, zunehmen ; ὥστε ἔχθρας ἑκουσίους πρὸς ταῖς ἀναγκαίαις προστίθεσθαι, noch hinzufügen, Plat. Prot. 346d ; – πόλεμόν τινι, Einem den Krieg erklären, Her. 4.65 ; μῆνιν προσθέσθαι τινί, Zorn gegen Einen hegen, 7.229 ; – τινί τι προσθέσθαι, Einem Etwas ans Herz legen, dringend anempfehlen.

†προστίθημι

[προσ- 1.]

3 sing. aor. προσέθηκε

To set or place in an indicated position : λίθον, ὃν προσέθηκεν Od. 9.305.

προστῐθημι

• 1add ὑγίεντα δʼ εἴ τις ὄλβον ἄρδει, ἐξαρκέων κτεάτεσσι καὶ εὐλογίαν προστιθείς O. 5.24 met., link with, τάνδε νᾶσον εὐκλέι προσέθηκε λόγῳ καὶ σεμνὸν ἀγλααῖσι μερίμναις Πυθίου Θεάριον N. 3.68

προστίθημι , aor. 1 προσέθηκε: place at (the entrance), Od. 9.305†.

προστίθημι Doric ποιτ imperat. προστίθει fut. -θήσω aor1 -έθηκα aor2 -έθην subj. -θῶ Mid., aor1 -εθηκάμην aor2 -εθέμην subj. -θῶμαι 3rd sg. opt. -θεῖτο Pass., aor1 -ετέθην

• • Ito put to, Lat. apponere, Od.; πρ. τὰς θύρας to put to the door, Hdt.; πρ. κλίμακας τοῖς πύργοις Thuc.
  • • 2to hand over or deliver to, θεῶν γέρα ἐφημέροισι προστίθει Aesch.; γυναῖκα πρ. τινί to give her to him as wife, Hdt., etc.
    • 3simply, to give, bestow, φερνάς Eur.; χρήματα Dem.
  • IIπρ. πρῆγμά τινι to impose further business on a man, Hdt.; also c. inf., πρ. τινὶ πρήσσειν τι Hdt.:—then, πρ. τινὶ ἀτιμίην to impose disgrace upon him, Hdt.; λύπην, πόνους Eur.; ζημίας τινί Thuc.
  • • 2to attribute or impute to, αἰτίαν τινί Eur.; θράσος τινί Eur.
  • IIIto add, πρ. τι τῷ νόμῳ Hdt.; ὅρκῳ πρ. (sc. τὸν λόγον) , i. e. to make oath and then add the statement, Soph.:—absol. to make additions, to augment, Thuc.
  • • 2esp. of adding articles to documents, πρ. τι περὶ τῆς ξυμμαχίας Thuc.; πρ. τῷ δικαίῳ to add to the definition of right, Plat.
    • 3c. acc. pers., πρ. ἑαυτόν τινι to join his party, Thuc.
• BMid., προστίθεσθαι τὴν γνώμην τινί to associate oneʼs opinion to another, i. e. agree with him, Dem.: absol. to associate oneself to, οἷς ἂν σὺ προσθῇ Soph.; πρ. τῷ ἀστῷ to be well-inclined to him, Hdt.:—absol. to come in, submit, ap. Dem.
• • • 2to give oneʼs assent, agree to a thing, c. dat., Hdt., Thuc., etc.
    • 3ψῆφον δʼ Ὀρέστῃ τήνδʼ ἐγὼ προσθήσομαι, literally, will deposit this vote in favour of Orestes, Aesch.; so, μὴ μιᾷ ψήφῳ προστίθεσθαι (sc. τὴν γνώμην), ἀλλὰ δυοῖν Thuc.
  • IIc. acc. pers. to associate with oneself, i. e. take to one as a friend or ally, win over, Hdt., Thuc.; φίλον πρ. τινά Hdt.; ταύτην προσθοῦ δάμαρτα take her to wife, Soph.
  • • 2c. acc. rei, to add to oneself, gain, πρ. πλέον to be profited, Soph.; πρ. χάριν ἐπιχαρίζεσθαι, Soph.; of evils, to bring upon oneself, Trag., etc.
    • • bto bring upon others, προσεθήκαντο πόλεμον made war, Hdt.; μῆνιν προσθέσθαι τινί to vent wrath upon him, Hdt.