προστίμησις
προστίμησις, infliction of a further penalty
προστῑμ-ησις, εως, ἡ,
- infliction of a further penalty, Ael. VH 14.7.
- II valuation, τῶν ὀθονίων PTeb. 5.63 (pl., ii B.C.).
προστίμησις, εως (ἡ) [τῑ] action d’ajouter une peine arbitraire à une peine légale, El. V.H. 14, 7.
Étym. προστιμάω.
προστίμησις, ἡ, das Hinzufügen einer außerordentlichen Schärfung zur gesetzmäßigen Strafe, Ael. V.H. 14.7.