προστομίς
προστομίς, mouthpiece
προστομ-ίς, ίδος, ἡ,
- mouthpiece, Apollod. Poliorc. 152.4.
προ·στομίς, ίδος (ἡ) [ῐδ] tubulure, bec d’un soufflet, Apd. pol. 20.
Étym. π. στόμα.
προστομίς, ίδος, ἡ, ein vorn angesetztes Mundstück, Mathem. vett.