πρόστιμον
πρόστιμον, penalty, fine
πρόστῑμ-ον, τό,
- penalty, fine, Hp. Lex 1, PHib. 1.41.9 (iii B.C.), SIG 976.76 (Samos, ii B.C.), Plb. 1.17.11, IG 7.2872 (Coronea), BMus.Inscr. 481*.245 (Ephesus, ii A.D.); τὰ π. τῆς ὑπερηφανίας LXX 2 Ma. 7.36; τοιάδε τοῖς κακῶς βουλευομένοις δίδωσι τὰ π. ἡ δίκη Ael. Fr. 237 (glossed by ἐπίχειρα ap. Suid.).
- 2 π. μεταφυτείας licence-fee for alteration of crop, etc., Ostr.Bodl. 1.89 (ii B.C.), cf. PAmh. 2.31.3 (ii B.C.), POxy. 1032.12 (ii A.D.).
πρόσ·τιμον, ου (τὸ) [ῑ] peine ajoutée à la peine légale, Hpc. 2, 3 ; Pol. 1, 7, 11, etc.
Étym. π. τιμή.
πρόστιμον, [ῑ], τό, die vom Gesetz od. vom Richter aufgelegte, zuerkannte Strafe, Pol. 2.56.15 u. oft, wie Luc. Gymn. 21.