προσσαίνω
προσσαίνω, to fawn upon
Could not find προσσαίνουσί in Logeion dictionaries.
προσσαίνουσί Verb: present active participle masculine dative plural, Verb: present active participle neuter dative plural, Verb: present active indicative 3rd plural of προσσαίνω
προσσαίνω,
- fawn upon, coax, prop. of dogs, S. Fr. 1082, Arr. Cyn. 7.2; ταῖς κέρκοις Ph. 2.422: mostly metaph., οὐκ ἂν Ἀργείων τόδʼ εἴη φῶτα προσσαίνειν κακόν A. Ag. 1665 (troch.): c. dat., π. τοῖς συνδείπνοις Ath. 3.99e.
- 2 of things, please, τῶνδε προσσαίνει σέ τι; A. Pr. 835, cf. E. Hipp. 863.
προσ·σαίνω :
1 s’approcher en remuant la queue, en parl. d’un chien, Arr. Cyn. 7, 2 ||
2 p. suite, caresser, flatter, Soph. inc. fr. 929 Dind. ; d’où plaire à, acc. Eschl. Ag. 1665 ; abs. Eschl. Pers. 98 ; en parl. de choses : τῶνδε προσσαίνει σέ τι; Eschl. Pr. 835, rien de tout cela ne flatte-t-il ton souvenir ? dat. Ath. 99e ||
➳ Part. prés. dor. fém. ποτισαίνουσα, Eschl. Pers. 98.
προσσαίνω, anwedeln, eigtl. von schmeichelnden Hunden, Arr. Cyn. 7.2 ; übertr., schmeicheln, liebkosen, εἰ τῶνδε προσσαίνει σέ τι, Aesch. Prom. 837 ; φῶτα κακόν, Ag. 1650 ; Soph. frg. 929 u. B.A. 21.26 ; Eur. vrbdt auch τύποι σφενδόνης προσσαίνουσί με, Hipp. 863.
προσσαίνω
Doric ποτι-σαίνω
aor1 -έσηνα
- 1to fawn upon, properly of dogs; metaph., φῶτα προσσαίνειν κακόν Aesch.
- 2of things, to please, like Lat. arridere, τινά Aesch., Eur.