προσσαίρω
προσσαίρω, grin
προσσαίρω, prop.
- grin or snarl at: metaph., ῥόδα προσσεσηρώς grinning roses, Pherecr. 131.2; τὸ προσσεσηρός M.Ant. 1.15, cf. Poll. 6.123; δέρτροισι -σεσηρότες, of shipwrecked sailors, Lyc. 880.
προσ·σαίρω (seul. part. pf. προσσεσηρώς au sens d’un prés.) ouvrir la bouche vers, d’où :
1 rire d’un rire convulsif ou grimaçant, M. Ant. 1, 15 ||
2 regarder bouche béante, dat. Lyc. 880 ||
3 regarder en souriant : ῥόδα, Phérécr. (Com. fr. 2, 318) regarder avec un sourire frais comme une rose.
προσσαίρω, angrinzen ; bei Lycophr. 880 v.l. für προσαίρω ; Pherecrat. bei Ath. XV.685a sagt μελιλώτινον λαλῶν καὶ ῥόδα προσσεσηρώς, Rosen, d.i. lieblich anlachend.