πρόσριζος
πρόσριζος, at the root
πρόσριζος, ον,
- at the root, v.l. for πρόρριζος in Arist. HA 616a2 and App. Fr. 11.
πρόσ·ριζος, ος, ον :
1 qui tient à la racine, Arstt. H.A. 9, 13, 4 ||
2 avec la racine, App. 3, 15, 44 Schweigh.
Étym. π. ῥίζα.
πρόσριζος, an der Wurzel, Arist. H.A. 9.13, auch als v.l. von πρόριζος.