προσρητέος
προσρητέος, to be addressed, called
προσρητέος, α, ον, (προσερῶ)
- to be addressed, called, Pl. R. 428b, Lg. 812b.
- II προσρητέον, one must call, Id. R. 431d, Lg. 689d, al.
προσρητέος, α, ον, vb. de *προσέρω, Plat. Rsp. 428c, Leg. 812b ; au neutre, Plat. Rsp. 431d, etc.
προσρητέος, adj. verb. zu προσερῶ, anzureden, zu benennen, Plat. Soph. 223b u. sonst.
προσρητέος
προσ-ρητέος, η, ον,
verb. adj.
- Ito be addressed, called, Plat.
- IIπροσρητέον, one must call, Plat.