προσριζόω

προσριζόω,

• root, plant firmly, τὰς βάσεις γῇ Ph. 1.207; τὰ ἀμείνω τῷ ἡγεμονικῷ ib. 334:—Pass., μένωμεν ὡς τὰ φυτὰ -ερριζωμένοι Arr. Epict. 3.24.8, cf. Gal. 19.181: c. dat., Meno Iatr. 6.19.