προστήκομαι
προστήκομαι, to stick fast to, cling to
Could not find προστακέντος in Logeion dictionaries.
προστακέντος aorist passive participle masculine genitive singular, aorist passive participle neuter genitive singular of προστήκομαι
προστήκομαι, Pass., with pf. προστέτηκα,
- stick fast to, cling to, προστᾰκέντος ἰοῦ, of the poisoned robe clinging to Heracles, S. Tr. 833 (lyr.); ὕδρας προστετᾱκὼς φάσματι ib. 836 (lyr.): metaph., to be given up to, engrossed by, πορισμῷ Plu. Cupid. 2.524d; τοῖς ἀνιαροῖς ib. Exil. 600c; τέχνῃ Ael. VH 3.31; τῷ Κριτίᾳ Philostr. VS 2.1.14; δόξῃ Jul. Or. 7.226a; ταῖς αἱρέσεσι Gal. 8.657.
προστήκομαι
fut. -τήξομαι
perf. προστέτηκα
- to stick fast to, cling to, προστακέντος ἰοῦ, of the poisoned robe clinging to Hercules, Soph.; and he is said to be ὕδρας προστετᾱκὼς φάσματι, Soph.