προσφεύγω
προσφεύγω, to flee for refuge to
Could not find προσφεύγοντα in Logeion dictionaries.
προσφεύγοντα present active participle neuter nominative plural, present active participle neuter vocative plural, present active participle neuter accusative plural, present active participle masculine accusative singular of προσφεύγω
προσφεύγω,
- flee for refuge to, c. dat., Plu. Pomp. 46, Cic. 3, POxy. 488.23 (ii A.D.), cf. J. AJ 1.19.8, Sm. Ez. 29.16.
προσ·φεύγω :
1 se réfugier auprès de, dat. Plut. Pomp. 46, etc. ||
2 être accusé en outre, Dém. 977, 27, vb. προσφευκτέον.
προσφεύγω, (φεύγω), hinzufliehen, seine Zuflucht wozu nehmen, τοῖς βωμοῖς Plut. Pomp. 46, u. a.Sp. – Aber οὐκ εἶναι δίκην προσφευκτέον, Dem. 37.38, ist = er muß nicht einer Klage ausgesetzt sein.
προσφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to flee for refuge to, τινί Plut.