προσφιλονεικέω
προσφιλονεικέω, to vie with
προσφῐλο-νεικέω,
- vie with another in anything, τισὶ πρός τι Plb. 2.19.6.
- 2 cling stoutly to, τῇ δόξῃ τῇ αὑτοῦ Arist. Mete. 343b25; persist in, πολέμῳ Charito 5.1.
- 3 insist, contend, c. inf., Hld. 10.19.
- 4 abs., J. BJ 5.11.3, Plu. QConv. 2.648d.
προσ·φιλονεικέω-ῶ [ῐ]
1 rivaliser avec, dat. Pol. 2, 19, 6 ||
2 travailler avec ardeur ou émulation à, dat. Arstt. Meteor. 1, 6, 14 ; avec un inf. Syn. Provid. p. 102d ; avec un part. Jos. B.J. 5, 11, 3.
προσφιλονεικέω, einer Sache mit Eifer od. Wetteifer zugetan sein, τινὶ πρὸς τὸ γεγονὸς ἐλάττωμα Pol. 2.19.6 ; mit Eifer betreiben, Plut. Symp. 3.2.1.
προσφιλονεικέω
fut. ήσω
- to vie with another in anything, τινι πρός τι Polyb.