προσφεύγω
προσφεύγω, to flee for refuge to
Could not find προσφεύγουσι in Logeion dictionaries.
προσφεύγουσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of προσφεύγω
προσφεύγω,
- flee for refuge to, c. dat., Plu. Pomp. 46, Cic. 3, POxy. 488.23 (ii A.D.), cf. J. AJ 1.19.8, Sm. Ez. 29.16.
προσ·φεύγω :
1 se réfugier auprès de, dat. Plut. Pomp. 46, etc. ||
2 être accusé en outre, Dém. 977, 27, vb. προσφευκτέον.
προσφεύγω, (φεύγω), hinzufliehen, seine Zuflucht wozu nehmen, τοῖς βωμοῖς Plut. Pomp. 46, u. a.Sp. – Aber οὐκ εἶναι δίκην προσφευκτέον, Dem. 37.38, ist = er muß nicht einer Klage ausgesetzt sein.
προσφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to flee for refuge to, τινί Plut.