προσωπεῖον
προσωπεῖον, a mask
Found προσωπεῖόν with different accentuation.
προσωπεῖόν neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of προσωπεῖον
προσωπ-εῖον, τό,
- mask, Thphr. Char. 6.3, Dsc. 3.144 (v.l. -ποις), LXX 4 Ma. 15.15, Arr. Epict. 1.29.41, al., Luc. Nigr. 11, Tim. 27; τὸ γῆρας φέρει π., i.e. wears an ugly aspect, CIG 3902r (Eumenia); ἐν τῷ Σόλωνος π. to do a thing under the mask, in the person, of Solon, Plu. Herod. 2.857f.
προσωπεῖον, ου (τὸ)
1 masque de théâtre, masque, Luc. Nigr. 11, Tim. 28 ; fig. Plut. M. 527d ||
2 p. suite, acteur, Phil. 2, 520 ; Jos. A.J. 6, 12, 7.
Étym. πρόσωπον.
προσωπεῖον, τὸ, Maske, Larve ; προσωπεῖον περικείμενος Luc. Nigr. 11, der eine Maske umhat, wie περιθέμενοι, Tim. 28 ; τραγικόν, Merc. cond. 30.
προσωπεῖον, ου, τό,
πρόσωπον
- a mask, Luc.