προσψαύω
προσψαύω, to touch upon, touch
προσ-ψαύω, Dor. and poet. ποτι-,
- touch upon, touch, τιμαῖς Pi. Fr. 121.3: c. gen., Ael. NA 1.57: abs., S. Ph. 1054, OC 329; ὅσον γʼ ἂν αὐτὸς μὴ ποτιψαύων χεροῖν Id.Tr. 1214:—Pass., Dsc. Eup. 1.167.
προσ·ψαύω, dor. et poét. ποτι·ψαύω, toucher à, dat. Pd. fr. 86, 2 ; abs. toucher, Soph. O.C. 330, Tr. 1214, Ph. 1054.
προσψαύω, (ψαύω), daranrühren ; μηδὲ προσψαύσητʼ ἔτι, Soph. Phil. 1043 ; O.C. 331.
Strong 4379
*
in poët. and late writers, to touch: c. dat., Lk 11:46.†
προσψαύω
Doric ποτι
fut. σω
- to touch upon, touch, τινί Pind.; absol., Soph.