πρόσχωρος
πρόσχωρος, lying near, neighbouring
πρόσχωρ-ος, ον, (χώρα)
- lying near, neighbouring, τόπος A. Pers. 273, S. OT 1127; ξένοι Id. OC 493; τοῖχοι OGI 483.120 (Pergam.).
- II Subst., neighbour, Hdt. 9.15, S. OC 1065 (lyr.), Th. 8.11, Pl. Lg. 737d, Arist. Pol. 1269b6, IG 2(2).1364 (i A.D.).
- 2 πρόσχωρος, ἡ, frontier, BCH 55.43 (Odessus, i B.C.).
πρόσ·χωρος, ος, ον, limitrophe, voisin, en parl. de lieux, Eschl. Pers. 273 ; Soph. O.R. 1127 ; avec le dat. Pol. 10, 28, 1 ; subst. ὁ πρ. qui habite auprès, voisin, Thc. 8, 11 ; Plat. Leg. 737d ; Soph. O.C. 493, 1064 ; avec le gén. Hdt. 9, 15 ; avec le dat. Pol. 5, 79, 8.
Étym. π. χώρα.
πρόσχωρος, daran liegend, benachbart ; τόπος, Aesch. Pers. 265, wie Soph. O.R. 1127 ; ξένοι, O.C. 494 ; der Nachbar, 1067 ; τινός, Her. 9.15 ; Thuc. 8.11 ; Plat. Legg. V.737d ; Xen. Cyr. 4.5.35 ; Dem. u. Folgde, wie Pol. 5.79.8.
πρόσχωρος
πρόσ-χωρος, ον,
χώρα
- Ilying near, neighbouring, Aesch., Soph.
- IIas Subst., a neighbour, Hdt.