πρόσπτυγμα
πρόσπτυγμα, the object of embraces
Could not find πρόσπτυγμʼ in Logeion dictionaries.
πρόσπτυγμʼ Noun: neuter nominative singular, Noun: neuter vocative singular, Noun: neuter accusative singular of πρόσπτυγμα
πρόσ-πτυγμα, ατος, τό,
- object of embraces, E. Or. 1049, Tr. 782 (anap.).
πρόσπτυγμα, ατος (τὸ) ce qu’on embrasse, Eur. Or. 1049.
Étym. προσπτύσσω.
πρόσπτυγμα, τό, Gegenstand der Umarmung, der Umarmte, Eur. Or. 1049.
πρόσπτυγμα
πρόσ-πτυγμα, ατος, τό,
- the object of embraces, Eur. from προσπτύσσω