πρόσπτυστος
πρόσπτυστος, spat on
πρόσπτυστος, ον,
- spat on: degraded, Plu. Vind. 2.565b.
πρόσπτυστος, ος, ον, conspué, Plut. M. 565b.
Étym. vb. du suiv.
πρόσπτυστος, angespuckt, d.i. verabscheut, καὶ ἀνάξιος, Plut. S. N. V. 22 p. 270.