πρώ

πρώ or πρῴ, πρῳαίτερον, πρῳαίτατα, v. πρωΐ.

πρώ, od. πρῴ, adv., att. = πρωΐ ; Soph. Tr. 628 ; Ar. Vesp. 104, Av. 129 u. oft ; Andoc. 1.38 ; Plat. Prot. 311a ; πρῲ ἔτι ἐστίν, Crit. 43a, u. sonst. – S. πρωΐ.