πρυτάνειος
πρυτάνειος, of/belonging to the prytanes
πρῠτᾰν-ειος, α, ον,
- of or belonging to the prytanes, Aristid. Or. 50(26).88; cf. πρυτανεία (B).
πρυτάνειος, α, ον [ῠᾰ] qui concerne les prytanes, Arstd. t. 1, 342.
Étym. πρύτανις.