πρυμνόθεν

πρυμν-όθεν, Adv.

• = πρύμνηθεν, A.R. 4.911, Arat. 343, etc.
• • II from the bottom: hence, utterly, root and branch, ὀλλύναι A. Th. 71, 1061 (anap.).

πρυμνόθεν, adv., = πρύμνηθεν, vom Schiffshinterteil od. von hinten her ; auch wie πρεμνόθεν, von Grund aus, Οἰδίποδα γένος ὠλέσατε πρυμνόθεν Aesch. Spt. 1048, μὴ πόλιν πρυμνόθεν πανώλεθρον ἐκθαμνίσητε 71.

πρυμνόθεν πρυμνόν

• from the bottom, hence like Lat. funditus, utterly, root and branch, Aesch.